Wierni wspominali świętego Mikołaja – odpust w Siedlcu - .:InfoKostrzyn.pl->gminny portal informacyjny:. Kostrzyn w z@sięgu ręki

Wydarzenia, Siedleczek, Siedlec, Kościoły i religie

Wierni wspominali świętego Mikołaja – odpust w Siedlcu

10-12-2019 23:14 Janusz Ludwiczak

Święto swojego patrona, św. Mikołaja z Miry obchodzili w niedzielę wierni z Siedlca, Brzeźna i Siedleczka.

Sumę odpustową w samo południe odprawił ks. Jan Chrzanowski, proboszcz Parafii św. Brata Alberta z Wojnowic koło Opalenicy. Msza św. została odprawiona w godzinę łaski, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. I właśnie o łasce bożej mówił w homilii kaznodzieja.

Podczas nabożeństwa ks. Piotr Majchrzak, proboszcz Parafii Św. Mikołaja w Siedlcu poświęcił medaliki dla dzieci, które w maju przyjmą pierwszą komunię.

Na zakończenie odbyła się procesja wokół świątyni, a po wyjściu z kościoła każdy wierny otrzymywał słodki poczęstunek, jak na imieniny parafii przystało.

Święty Mikołaj z Miry, znany również jako Mikołaj z Bari – święty katolicki i prawosławny. Najstarsze przekazy o nim pochodzą z VI wieku. Według średniowiecznej hagiografii żył na przełomie III i IV wieku. Urodził się 15 marca 270 r., zmarł 6 grudnia 345 r. Był biskupem Miry w Licji, wsławił się cudami oraz pomocą biednym i potrzebującym. Przez wieki był jednym z najbardziej czczonych świętych na Zachodzie i Wschodzie. Największe jego sanktuarium znajduje się we włoskim Bari. Współcześnie baśniowa postać wzorowana na świętym Mikołaju jest wykorzystywana w kulturze masowej przy okazji świąt Bożego Narodzenia.

Choć obecny kościół w Siedlcu ma już 244 lat, to pierwszą świątynię w tym miejscu wzniesiono już ok. 1260 r. z fundacji Zakonu Joannitów, do których ten teren wówczas należał. Był to kościół drewniany, który spłonął ok. 1725 r.

Budowę świątyni w obecnym kształcie rozpoczęto z inicjatyw fundacji Antoniego Krzyckiego - kasztelana Krzywińskiego w 1770 roku. Kościół w stylu późnobarokowym z cegły palonej oddano do użytku w 1775 r., został wykończony w latach 1778-1790 przez Jana Chrystiana Kamsetzera.

Kościół uwieńczony jest wieżą, na której znajdują się trzy dzwony oraz zegar. Na wschodniej ścianie świątyni wmurowane są dwie tablice owacyjne w języku łacińskim ku czci fundatorów: Krzyckich i Skoraszewskich. Na gzymsie wieży od strony frontowej znajdowały się do niedawna dwie rzeźby, pochodzące z XVIII wieku, uosabiające dwie cnoty: nadzieję i miłość. W kościele, na chórze znajdują się również organy z XIX wieku.