Janusz Ludwiczak, InfoKostrzyn.pl: Witamy w Kostrzynie. Jaka droga wiodła Księdza do kostrzyńskiej Fary?
ks. mgr lic. Piotr Lidwin, proboszcz Parafii św. apostołów Piotra i Pawła: Urodziłem się w Poznaniu. Wychowałem się na Wildzie. Od pierwszej klasy byłem ministrantem w kościele przy Rynku Wildeckim. Służyli tam wtedy księża Zmartwychwstańcy. Chętnie chodziłem na Mszę św. o 6 rano. Ale wtedy szło się spać po bajce. Teraz się zmieniło, bo chyba nie ma „dobranocek”. (śmiech).
Jak tylko pamiętam chciałem być księdzem. Na religię chodziłem od piątego roku życia. Pamiętam, jak siostra katechetka zadała pytanie: „Kto kim będzie?” Zgłosiłem się i powiedziałem, że będę księdzem a ona na to ”księdzem na pewno nie będziesz”. Odpowiedziałem „no to milicjantem”.
Potem życie to zweryfikowało. Trochę pracowałem, dwa lata studiowałem historię. 25 lat temu otrzymałem święcenie kapłańskie. Przyszedłem więc do parafii kostrzyńskiej jako jubilat.
Wcześniej była Opalenica, Poznań, Puszczykowo i Tomice, gdzie przez 11 lat byłem proboszczem parafii pw. św. Barbary.

Jak 25 lat temu wyobrażał sobie Ksiądz kapłaństwo?
Św. Jan Paweł II mówił, że kapłaństwo to „dar i tajemnica”. To jest prawda, o której trudno opowiadać. Przez ćwierć wieku mojej posługi nieustannie tego doświadczam. Kapłaństwo to dar, na który nie zasługujemy i tajemnica serca z ciągle ponawianym pytaniem Pana Jezusa „Piotrze, czy miłujesz Mnie więcej niż ci?”.
Jako młody kapłan rzuciłem się w wir pracy: młodzież, dzieci, ministranci, studenci, chorzy, grupy, stowarzyszenia. Kiedy pracowałem w parafii Matki Boskiej Bolesnej miałem 12 grup duszpasterskich, 22 godziny katechezy w szkole, dyżur na cmentarzu i 20-tysięczną parafię na głowie, kiedy zachorował ks. proboszcz. Specyfiką tej parafii były częste wezwania do chorych w nocy. Ale jako wikariusz byłem wolny od administracji i troski o materialne utrzymanie parafii. Kiedy nocami „siedzę w papierach” i godziny spędzam w urzędach tęsknię za tamtymi czasami. Parafia jest instytucją rozliczaną przez państwo i przez Kościół. Liczę na to, że w tak dużej wspólnocie znajdę pomocników. Poznałem już ludzi gotowych do pomocy, którzy kochają Pana Boga, Kościół i parafię.

Nowy proboszcz przychodzi zawsze z jakimiś planami?
Przede wszystkim, my księża jesteśmy od głoszenia Ewangelii i sprawowania sakramentów świętych, towarzyszenia ludziom w ich drodze, która ma ich zaprowadzić do nieba. Chciałbym, by wszyscy moi parafianie kochali Pana Jezusa, by chętnie uczestniczyli w niedzielnej Mszy św., spowiadali się, byli dla siebie dobrzy, żeby rodzice wychowywali dzieci i młodzież w duchu wiary. Czasy nie są łatwe. Wielu się pogubiło. Jest pogoń za pieniądzem. Wielu żyje tak, jakby Boga nie było. Ludzie są poranieni, czasem obrażeni na księdza. Papież Franciszek mówi, że Kościół ma być szpitalem polowym, że trzeba wyjść na opłotki. Razem z ks. Pawłem, który od 25 sierpnia jest naszym wikariuszem mamy takie plany. Z pomocą Bożą chcemy ludzi prowadzić do Jezusa.

A plany inwestycyjne?
Trwa budowa domu parafialnego, który ma służyć wszystkim parafianom. Na zimę zaplanowane jest nowe ogrzewanie kościoła. Kiedy zaczynam się martwić o możliwości finansowe. ks. kanonik Lech Ludwiczak, z którym się zaprzyjaźniłem, przekonuje mnie, że będzie dobrze. Tylko mam być cierpliwy. Nawiasem mówiąc, bardzo się cieszę z jego obecności w Kostrzynie i w miarę możliwości w naszej parafii.

Będą jakieś zmiany w samej parafii?
Niedzielny porządek mszy świętych pozostanie na razie bez zmian (7:30, 9:00, 10:30, 12:00 i 18:00. Zmieniła się jedynie msza święta w dni powszednie, która odprawiana jest o godz. 8:00 (zamiast o 7:00).

Dziękuję za rozmowę.
Pozdrawiam wszystkich parafian, mieszkańców Kostrzyna i gminy. Zapraszam do fary. Proszę o modlitwę za kapłanów.

Fot: arch.pryw. (0,1), Janusz Ludwiczak (2-6)